[ « 4 » اللَّهُمَّ وَ أَيُّمَا عَبْدٍ مِنْ عَبِيدِكَ أَدْرَكَهُ مِنِّي دَرَكٌ أَوْ مَسَّهُ مِنْ نَاحِيَتِي أَذًى أَوْ لَحِقَهُ بِي أَوْ بِسَبَبِي ظُلْمٌ فَفُتُّهُ بِحَقِّهِ أَوْ سَبَقْتُهُ بِمَظْلِمَتِهِ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَرْضِهِ عَنِّي مِنْ وُجْدِكَ وَ أَوْفِهِ حَقَّهُ مِنْ عِنْدِكَ « 5 » ثُمَّ قِنِي مَا يُوجِبُ لَهُ حُكْمُكَ وَ خَلِّصْنِي مِمَّا يَحْكُمُ بِهِ عَدْلُكَ فَإِنَّ قُوَّتِي لَا تَسْتَقِلُّ بِنَقِمَتِكَ وَ إِنَّ طَاقَتِي لَا تَنْهَضُ بِسُخْطِكَ فَإِنَّكَ إِنْ تُكَافِنِي بِالْحَقِّ تُهْلِكْنِي وَ إِلَّا تَغَمَّدْنِي بِرَحْمَتِكَ تُوبِقْنِي ] خدايا ! هر يك از بندگانت كه از جانب من صدمه‌اى به او متوجّه شده ، يا از سوى من آزارى به او رسيده ، يا از من يا به سبب من ستمى بر او شده ، و از پى آن ستم به گونه‌اى حقش را پايمال كرده‌ام ، كه باز گرداندن آن حق برايش ممكن نيست ، يا با حقى كه بر عهدهء من دارد ، چنان از او پيش گرفته‌ام و از دستش فرار كرده‌ام ، كه يافتن من براى گرفتن حقّش به هيچ عنوان برايش ميسّر نيست ، در عين همهء اين امور بر محمد و آلش درود فرست ، و آن صاحب حق را به توانگرى خود از من راضى كن ، و حقّش را به طور كامل از نزد خود بپرداز ، و مرا از عقوبتى كه بر اساس فرمانت مستحق آن شده‌ام نگاه دار ، و از كيفرى كه عدالتت به آن حكم مىكند نجاتم ده ؛ زيرا نيروى من تاب عذاب تو را ندارد ، و براى طاقت من امكان تحمّل خشم تو نيست . به درستى كه اگر مرا بر پايهء حق مكافات كنى هلاكم مىكنى ، و اگر به رحمتت نپوشانى ، به مهلكه‌ام مىاندازى .